va – milan hulsing presents greek record center (2009) album
Milan Hulsing is een striptekenaar/filmmaker/illustrator en muziekliefhebber uit Amsterdam. Op het moment woont hij in Caïro, en daar heeft hij de afgelopen jaren geweldige muziek gevonden. Eerder deze week verraste hij Waxidermy met deze mix van Griekse 78-toeren platen… en die mag ik van hem bloggen.
De muzieksoort op “Greek Record Center” is rebetika, beter bekend als de “Griekse Blues” – muziek door en voor het volk waarin verhalen worden verteld en Cultuur wordt gedeeld. Muzikaal gebeurt er vanalles: van rouw-lied tot lange verhalen, en van slaapliedjes tot dansnummers. Alle nummers zijn doortrokken van melancholie en verlangen; niet verwonderlijk omdat dit ook de muziek is van de eerste generatie Griekse emigranten in de Verenigde Staten.
(Sommige lezers onder jullie herinneren je wellicht de opa uit Jeffrey Eugenides’ “Middlesex” die Rembetika draaide in het illegale café dat hij in zijn garage had).
Ik raad iedereen die tegen wat kraak en ruis kan om naar deze mix te luisteren. Wat mij betreft is er geen betere soundtrack voor het huidige jaargetijde. Milan -die aan een eigen site werkt- bedankt voor het samenstellen van dit moois én voor het ontwerpen van de prachtige hoes. Op naar Griekenland!
Categorieën: album · folk(y) · jaren 50 · mix · sad bastards · vocaal · wereldmuziek · zondagmiddag
Club Cortez is -samen met onder andere 3voor12- één van de 10 genomineerden in de categorie Beste Muziek Weblog. Leuk!
Categorieën: hedens · links · witte moves
various artists – beat jazz: pictures from the gone world volume 2 (pesky serpent lp) album
Rewind naar Amerika in de vroege jaren vijftig: Jack Kerouac, Allen Ginsberg, Neal Cassady en vele anderen vormen een officieuze groep die de Beats of Beatnicks heette. Hun doel? Geen doel hebben binnen de strenge regels van de naoorloogse Verenigde Staten. Je niet laten leiden door groepsdruk of financieel gewin. Op zoek gaan naar de poëzie van het asfalt. Experimenteren met relaties. Het loslaten van bezittingen. Etcetera.
Sinds ik als puber in aanraking kwam met de cultuur en het werk van de Beats ben ik op zoek geweest naar een bijbehorende soundtrack. Eerder dit jaar kwam ik erachter dat een verzamelaar in Texas die 10 jaar geleden had uitgebracht. Helaas was de LP al lang niet meer te krijgen en dreven er alleen hele slechte opnames van rond. Totdat vorige maand ineens een tweede deel van “Beat Jazz” uitkwam, en de man achter het mysterieuze Pesky Serpent label deel 1 ook terug in roulatie bracht. Rejoice.
Luister hierboven naar 16 nummers die strak aansluiten op de hele beat-experience van de jaren vijftig. Ik kan er de hele dag naar luisteren… en deel 1 is zo mogelijk noch beter!
tracklist:
01 - buddy collette - jungle pipe
02 - kenyon hopkins - let me out
03 - amus moore - the hip men
04 - wardell gray - 5 star
05 - young tiger - calypso be
06 - babs gonzales - lullaby of the doomed
07 - muhamed habeebalah - sneaking
08 - ernie andrews - green gin
09 - oscar moore - kenya
10 - early zell - aunt woo-wa
11 - katie lee - sick sounds
12 - johnny lewis trio + millie - snake hips
13 - bing day - mama’s place
14 - maxwell h. brock - bucket of blood
15 - joya sherill - desdemona’s lament
16 - mel henke - shock treatment
Categorieën: album · instrumentaal · jaren 50 · jazz · vocaal · zaterdagavond
oktober 18, 2009 · 1 Reactie
various artists – eastern standard time (weltraum 2009) album

Het muzikale palet van medemuziekliefhebbers blijft maar groeien. Na verzamelaars met -onder andere- Thaise pop , Russische jazz, Turkse Funk en Italiaanse horror-soundtracks is er sinds september ook aandacht voor instrumentale muziek met Westerse invloeden uit het Midden Oosten.
Eindelijk hoor ik jullie denken; dat was een groot gat in mijn collectie! Het gaat soms te ver wat betreft het internationale rariteitenkabinet dat labels als Finders Keepers en Sublime Frequencies tentoon stellen; gelukkig bevindt “Eastern Standard Time” zich aan kant waar kwaliteit boven obscuriteit gaat.
Het bewust obscure Duitse(?) Weltraum-label maakte 500 exemplaren van de plaat, en ik zag hem toevallig op de dag van release aangekondigd staan op een website. De gok pakte goed uit: artiesten zoals Baligh Hamdy, Les Mogol, Omar Khorhid en niet te vergeten Terauchi Takeshi and his Blue Jeans pakken gedurende 18 nummers uit met een wilde mix van surfrock, kinderstemmen, dikke drums en oosterse instrumenten. Aangezien alle exemplaren in twee weken uitverkocht waren snij ik het label niet in de vingers met deze upload; volg de link hierboven en begeef je richting Sahara.
Categorieën: album · instrumentaal · jaren 60 · jaren 70 · mix · psych · wereldmuziek · zondagmiddag