Skip to content

40 dagen in de woestijn, maar dan op z’n Jamaicaans

May 28, 2007

various artists – glory, dominion, majesty, power: half moon productions (pk, 2003) album

Gisteren was ik uit eten, en tijdens het diner kreeg ik van vrienden te horen dat ze eigenlijk geen album meer aankunnen wat door mij wordt omschreven als “niet van de draaitafel af te slaan“. Nu run ik mijn weblog voor de lezers – en pas daarna voor mezelf – dus die aanprijzing is bij deze het raam uit 😉

Dat is wel jammer voor het album hierboven, want laat dit er nou net een zijn die prima die in die categorie zou passen! Helaas, deze dubbel-lp uit 2003 zal het moeten doen met “ook na veel luisteren erg mooi”.

Nadat het Britse PK-label in 2001 de verzameling Jamaicaanse soul-covers “Darker than blue: soul from Jamdown 1973-1980” uitbracht stonden ze op de radar van veel muziekliefhebbers. Ze hebben alleen geen website, brengen geen cd’s uit en beschikken niet over een uitgebreid distributienetwerk. Zo kon het dus gebeuren dat ik er pas vorig jaar achter kwam dat het label in 2003 de verzamelaar hierboven uitbracht. Meteen gekocht en niet meer teruggekeken.

Het verhaal achter het Half Moon label is illustratief voor één van de voornaamste redenen waarom er na het einde van de jaren zeventig ineens een stuk minder reggae uit Jamaica kwam: het gros van de zangers en muzikanten emigreerde. Het blijven dalen van de levensstandaard, de veiligheid op straat en de gezondheid van het culturele klimaat dreef uiteindelijk het grootste deel van een generatie muzikanten naar andere landen – een odyssee die gelijk de katalysator voor de opkomst van digitale instrumenten in Jamaica vormde, maar dat terzijde.
Aangezien de meeste muzikanten elkaar kenden, was het logisch dat de instrumenten op een centrale plek weer opgepakt zouden worden. Dat was Toronto (Canada), waar binnen een paar jaar een bloeiende cultuur van studio’s, labels en optredens was rond centrale figuren als Jackie Mittoo, Johnny Osbourne, Leroy Sibbles en producer Oswald Creary.

Het was zijn label Half Moon wat bovenstaande mensen in de studio samenbracht om wat van de diepste roots reggae die ik ken te maken. Om het op zijn nederhops te zeggen: dit is die echte shit. De nummers klinken glashelder zonder glad te zijn, de zangers laten het dagelijkse ver achter zich om hun inner world vocaal te maken… en de nummers zijn bijna zonder uitzondering pareltjes op zichzelf. Doe er je voordeel mee.

Advertisements
3 Comments leave one →
  1. Arne permalink
    May 29, 2007 2:49 pm

    Wie haalt het nu ook in zijn hoofd om zijn platen slaan! Die luisteren helegaar niet naar geweld, die moet je lieve woordjes influisteren 😉

  2. michiel permalink
    May 30, 2007 1:37 pm

    Wicked!!
    Heel fijn deze, bedankt!

Trackbacks

  1. Club Cortez

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s