Skip to content

arrenbie, maar dan tien jaar geleden.

September 10, 2006

horace brown – one for the money (1996)

Op een messageboard waar ik lid van ben was laatst een thread over R&B uit de jaren negentig waar ik erg van genoten heb. Veel nummers kende ik al, maar ik heb ook een paar dingen ontdekt die tien jaar geleden aan me voorbij zijn gegaan.

Terwijl ik naar de nummers aan het luisteren was, viel me op dat het niveau waarop de luisteraar wordt aangesproken nogal veranderd is. Tegenwoordig lijkt het de norm te zijn om als onaantastbare celebrity naar “beneden” te zingen, de rol van het publiek is adoratie.

In de R&B van tien jaar geleden komt iets heel anders naar voren: een groepsgevoel. Luister naar dit en andere nummers uit die tijd zoals “No diggity” en “Love like this” en je krijgt het gevoel dat de zanger(es) je in de ogen kijkt terwijl hij zingt; hij is mens onder mensen. Needless to say dat dit op een dansvloer een stuk leuker is dan een met platina behangen gangster die iemand uitscheldt*.

(*: niet dat ik er daar helemaal op tegen ben; een aantal van jullie weten dat ik mijn hand ook niet omdraai voor dit soort hilarische bubblegum).

Advertisements
One Comment leave one →
  1. Eric permalink
    September 13, 2006 8:03 pm

    Net terug van een weekje vakantie en dan zo’n zonnige track. Ik ga uitzoeken wat deze man nog meer te bieden heeft. Willem bedankt.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s