charles mingus presents jazz workshop vol. 3: ada moore (debut 1954) album

Aanleiding: het nummer “the devil” van Mary Lou Williams achtervolgt me sinds 2004; als ik het ook maar even vergeet komt het als een boomerang bij me terug. Ik was dan ook niet verbaasd toen ik op het eerste deel van “Beat Jazz” een versie van het nummer tegenkwam.

Imagine my surprise toen ik las dat deze versie van Ada Moore geen cover, maar juist het origineel is – die plaat wilde ik horen. Het nummer bleek afkomstig van het derde deel in Charles Mingus‘ “Jazz Workshop” serie op zijn eigen Debut-label, en na wat zoekwerk kwam een betaalbaar examplaar bovendrijven.

“Jazz Workshop volume 3” is een jazzplaat met diepe blues-wortels, waarop Ada Moore doet denken aan Nina Simone en Sarah Vaughn. Maar dan met meer variatie: verstilde ballades (“lass from the low country“), nerveuze liefdesverklaringen (“the man i love“) én natuurlijk het nummer waar het album mee begon. Mooi album, en echt iets voor deze tijd van het jaar.

va – throwed soul (a moody soul 45 mix by secondliner) (2009)

Mike Westbrook laten we in het natte en winderige Engeland (en Nederland) achter;  vandaag stoppen we in Texas. Gabe, de man achter de eindeloze 7″ parade second line social, is verantwoordelijk voor “Throwed Soul“. Het idee is simpel: “a moody soul 45 mix“, de uitvoering is niks minder dan briljant. Gabe mixt 26 soulsingletjes aan elkaar die uiteenlopen van pure wanhoop tot berusting, en van bekende namen (ray charles, lee moses) tot obscure artiesten (the entertainers, jimmy norman). Mijn favoriet? Het jodelende “bad boy” van the jive bombers. Maar er is nog veel meer moois te ontdekken op deze herfstige soulmix – warm je hart tegen het jaargetijde!

Tracklist

1. gino washington – puppet on a string (sonbert)
2. emanuel lasky – i need somebody (npc)
3. the parliaments – i’ll wait (atco)
4. betty lavette – let me down easy (calla)
5. diamond joe – moanin’ and screamin’ pt.1 (minit)
6. the entertainers – i tried to tell you (chess)
7. the jive bombers – bad boy (savoy)
8. ray charles – i believe to my soul (atlantic)
9. jessie hill – my love (minit)
10. tommy ridgely – i’m asking forgiveness (river city)
11. lil bob & the lollipops – who needs you so bad (jin)
12. chris kenner – never reach perfection (instant)
13. wendell “duane” stewart – lonesome town (carib)
14. jimmy lomax – remember me (camille)
15. the emeralds – i kneel at your throne (rex)
16. the blueprints – i’ve been duped (excalibur)
17. the royal jesters – take me for a little while (jester)
18. timmy willis – i’m wondering (veep)
19. brothers of soul – a lifetime (boo)
20. the royal masters – don’t leave me this way (guyden)
21. jimmy norman – love is wonderful (little star)
22. jimmy tate – please come back (mid-tune)
23. eldridge holmes – worried over you (jetset)
24. lee moses – bad girl pts. 1 & 2 (edit) (musicor)
25. little willie john – my nerves (king)
26. charles brown & amos milburn – i want to go home (ace)

ellison – strawberry rain (van “forge your own chains“, 2009)
top drawer – song of a sinner (van “forge your own chains“, 2009)

Oh man – ik ben deze plaat nu al twee weken elke dag aan het draaien, en iedere keer wil ik weer andere nummers ervan bloggen. Vandaag een kogel door de kerk: er zijn geen twee nummers waarmee ik écht recht kan doen aan “forge your own chains: heavy psychedelic ballads and dirges 1968-1974“. Ik hoorde in september voor het eerst over deze compilatie op Now Again, en was sceptisch. Er staan nummers op van onder andere Ofege, D. R. Hooker en East of Underground, en die kende ik al.

Met gezonde tegenzin naar een digitaal exemplaar geluisterd en whaddayaknow…Helemaal. Geweldig. Misschien wel dé verzamelaar van 2009.

Perfect uitgevoerd concept, spannende nummers (oa Nigeriaanse fuzz, diepe gospel, gestoorde Iraanse ontploffingen en een dosis bleekneusjes die teveel geblowd hebben) in een mooie hoes. “Forge your own chains” is helemaal waar ik op het moment naar op zoek ben in muziek. Koop dat album en smeed je eigen ketens.

helene smith – i am controlled by your love (van “sings sweet soul!“, 1967)

Meer moois van het Deep City label op deze verzamelaar – de moeite waard.

2562 – like a dream (van “unbalance“, 2009)
husnu ozkartal orkestrasi – su derenin sulari (van “psych funk 101“, 2009)
musique pour le khène – pao sat (van “laos – musique pour le khène“, 1978)
james brown – just enough room for storage (van “sho is funky down here“, 1970)

Ok dan! De laatste keer dat ik “de lijstjes” deed is meer dan een jaar geleden; volgensmij is het tijd voor een nieuwe ronde.

Het idee: ik maak een lijstje met wat me bezighoud, en jij doet hetzelfde.

Muziek, boeken, films, recepten… anything goes. Hierbij negen dingen die mij bezig houden met tekst en uitleg. Ik ben benieuwd waar jullie hart sneller van gaat kloppen!

2562 – unbalance (tectonic 2009)
Ik kondigde het tweede album van Dave Huismans in oktober al aan. Inmiddels is het verschenen en boy-oh-boy does it deliver! “Unbalance” is dieper en meer gevarieerd dan voorganger “Aerial“. Luister naar “like a dream” en oordeel zelf.

Scott’s expeditie naar de Zuidpool in 1910
Laatst heb ik “The worst journey in the world” gelezen. In dit boek uit 1922 beschrijft expeditielid Apsley Cherry-Garrard zijn drie jaar(!) op de Zuidpool. Niet het spectaculaire verhaal wat je verwacht, maar een prachtig geschreven observatie van vriendschap, de menselijke aard en de natuur van Antarctica. Het feit dat dit 86 jaar na verschijnen nog niet aan relevantie heeft ingeboet zegt mijns inziens genoeg – een Tip dus. Hier een mooi verzameling foto’s van de expeditie.

va – psych funk 101 (world psychedelic classics 2009)
Opvolger van het geweldige “love’s a real thing” uit 2005. “Psych Funk 101” is opgezet als een introductie in de wereld van internationale heavy-heid, en slaagt daar behoorlijk goed in. Ik kende maar een paar van de veertien nummers op het album – altijd een goed teken. Een goed voorbeeld kiezen is lastig, want de nummers zijn redelijk verschillende. Luister hierboven daarom naar het eerste nummer van kant A: “su derenin sulari” van het Husnu Ozkartal Orkestrasi. Reeds!

kabouter wesley
Omdat de combinatie werkt: slecht getekende kabouter is altijd boos in filmpjes van negentig seconden die qua inhoud balanceren tussen zwakzinnig en geniaal. Turbo Turbo.

marijata – st (lp) album
Heavy afro-funk. Diep, vloeibaar en hypnotiserend.

untold – gonna work out fine ep (hessle audio 2009)
Jack Dunning alias Untold is één van de producers van 2009. Ja, dat durf ik zo stellig te zeggen. Er is bij mijn weten niemand die de Britse dance-geschiedenis (rave, drum ‘n bass, london garage, dubstep, etc) zowel respectvol als achteloos terug laat komen in zijn nummers. Zijn nieuwe EP “gonna work out fine” is geen uitzondering: zes blinkende nummers die voer zijn voor dansvloer en hersenen.

blind gary davis – harlem street singer (bluesville 1960) album
Doorleefde en bluesy plaat met geweldig gitaarwerk van de man die voluit reverend blind gary davis heet. Behoorlijk zeldzaam, maar met dank aan een digitale kennis in zijn volle glorie te horen.

va – laos – musique pour le khène (ocora 1978)
Tsja. Hoe beschrijf je dit? Veldopnamen uit Laos waarop de khène het enige instrument is. Je hebt waarschijnlijk wel een idee bij “muziek uit Laos op een houten blaasinstrument”. Dat klopt niet. Luister naar het nummer hierboven en prepare to be surprised.

james brown – sho is funky down here (king 1970)
Een rariteit in JB’s discografie – een instrumentaal album waarop hij zelf én zijn band niet te horen zijn. Brown was zo onder de indruk van een optreden van The Grodeck Whipperjenny dat hij de band gelijk inlijfde in zijn muzikale entourage. Het eerste resultaat is deze plaat… die James Brown vrolijk verpakte alsof het zijn nieuwe album was. Dat was niet waar, en dat is ook goed te horen: “sho is funky down here” is een erg witte plaat vol met psychedelische instrumentale grooves. Wel tof, geen James Brown. Luister hierboven naar “just enough room for storage“

…en dat is het einde van dit lijstje voor mij, maar hopelijk het begin van jullie bijdragen!

doug watkins quintet ft. yusef lateef – soulnik (status/new jazz 1961) album

Op de achterkant van deze plaat is te lezen dat Watkins voor hij de studio in ging zijn staande bas liet staan – hij was van mening dat een cello dieper zou klinken. Hij had tot dan toe geen cello gespeeld. Een mooi verhaal -of het waar is weet ik niet- en een warme herfstige plaat met Yusef Lateef in bloedvorm. Laat het buiten maar waaien!

chet baker – let’s get lost (van “chet baker sings and plays“, pacific jazz 1955)

various artists – musique sans paroles (syliphone 1976) album

Prachtige verzamelaar op het Syliphone-label uit Guinee. De titel -muziek zonder woorden- laat de luisteraar meteen weten waar hij/zij aan toe is. Dat is echter de halve waarheid: de nummers zijn inderdaad instrumentaal, maar verschillen onderling zo van elkaar dat dat niet opvalt.

Op kant A kom je bijvoorbeeld blues-y melancholica, een man die los gaat op een houten fluit en een soort flamenco tegen. Kant B voegt daar nog percussieve excursies en jazz aan toe… een volledige muzikale maaltijd dus!

Hou je van Orchestre Boabab, vond je het album van Malombo mooi of ben je gewoon benieuwd? Klik op de link hierboven en laat me weten hoe het album bevalt!

reinbert de leeuw – erik satie: early piano works (philips lp 1980) album

…is wat mijn vriendin gisteren over Satie zei. Ik denk dat de uitvoeringen van Reinbert de Leeuw wel meer mensen in vervoering kunnen brengen -deze 31-jarige is er bijvoorbeeld ook weg van. De Leeuw geeft het vroege werk van Satie wat het nodig heeft: rust en lucht. Geniet ervan.

va – milan hulsing presents greek record center (2009) album

Milan Hulsing is een striptekenaar/filmmaker/illustrator en muziekliefhebber uit Amsterdam. Op het moment woont hij in Caïro, en daar heeft hij de afgelopen jaren geweldige muziek gevonden. Eerder deze week verraste hij Waxidermy met deze mix van Griekse 78-toeren platen… en die mag ik van hem bloggen.

De muzieksoort op “Greek Record Center” is rebetika, beter bekend als de “Griekse Blues” – muziek door en voor het volk waarin verhalen worden verteld en Cultuur wordt gedeeld. Muzikaal gebeurt er vanalles: van rouw-lied tot lange verhalen, en van slaapliedjes tot dansnummers. Alle nummers zijn doortrokken van melancholie en verlangen; niet verwonderlijk omdat dit ook de muziek is van de eerste generatie Griekse emigranten in de Verenigde Staten.

(Sommige lezers onder jullie herinneren je wellicht de opa uit Jeffrey Eugenides’ “Middlesex” die Rembetika draaide in het illegale café dat hij in zijn garage had).

Ik raad iedereen die tegen wat kraak en ruis kan om naar deze mix te luisteren. Wat mij betreft is er geen betere soundtrack voor het huidige jaargetijde. Milan -die aan een eigen site werkt- bedankt voor het samenstellen van dit moois én voor het ontwerpen van de prachtige hoes. Op naar Griekenland!