“alle 16-jarige meisjes vinden dit mooi”

reinbert de leeuw – erik satie: early piano works (philips lp 1980) album

…is wat mijn vriendin gisteren over Satie zei. Ik denk dat de uitvoeringen van Reinbert de Leeuw wel meer mensen in vervoering kunnen brengen -deze 31-jarige is er bijvoorbeeld ook weg van. De Leeuw geeft het vroege werk van Satie wat het nodig heeft: rust en lucht. Geniet ervan.

griekse underground

va – milan hulsing presents greek record center (2009) album

Milan Hulsing is een striptekenaar/filmmaker/illustrator en muziekliefhebber uit Amsterdam. Op het moment woont hij in Caïro, en daar heeft hij de afgelopen jaren geweldige muziek gevonden. Eerder deze week verraste hij Waxidermy met deze mix van Griekse 78-toeren platen… en die mag ik van hem bloggen.

De muzieksoort op “Greek Record Center” is rebetika, beter bekend als de “Griekse Blues” – muziek door en voor het volk waarin verhalen worden verteld en Cultuur wordt gedeeld. Muzikaal gebeurt er vanalles: van rouw-lied tot lange verhalen, en van slaapliedjes tot dansnummers. Alle nummers zijn doortrokken van melancholie en verlangen; niet verwonderlijk omdat dit ook de muziek is van de eerste generatie Griekse emigranten in de Verenigde Staten.

(Sommige lezers onder jullie herinneren je wellicht de opa uit Jeffrey Eugenides’ “Middlesex” die Rembetika draaide in het illegale café dat hij in zijn garage had).

Ik raad iedereen die tegen wat kraak en ruis kan om naar deze mix te luisteren. Wat mij betreft is er geen betere soundtrack voor het huidige jaargetijde. Milan -die aan een eigen site werkt- bedankt voor het samenstellen van dit moois én voor het ontwerpen van de prachtige hoes. Op naar Griekenland!

houdbaar: watching the water roll down

soul coughing – soft serve (van “irrestible bliss“, 1996)

Als de verschillende ingrediënten in Soul Coughing elkaar vonden grepen alle stukjes naadloos in elkaar;
dit nummer liep ik vandaag ineens te neuriën onder mijn paraplu.

ons wilde duo

arthur russell – that’s us / wild combination (opgenomen in 1985, uitgebracht in 2004)

zondaaglijke lichtheid

air – premiers symptomes (source 1997) ep

Dit heeft -in mijn oren- de tand des tijds zonder problemen overleefd. Ook in 2009 vijf nummers lang een warm bad van analoge synths.

snake charming eastern delights

various artists – eastern standard time (weltraum 2009) album

Het muzikale palet van medemuziekliefhebbers blijft maar groeien. Na verzamelaars met -onder andere- Thaise pop , Russische jazz, Turkse Funk en Italiaanse horror-soundtracks is er sinds september ook aandacht voor instrumentale muziek met Westerse invloeden uit het Midden Oosten.

Eindelijk hoor ik jullie denken; dat was een groot gat in mijn collectie! Het gaat soms te ver wat betreft het internationale rariteitenkabinet dat labels als Finders Keepers en Sublime Frequencies tentoon stellen; gelukkig bevindt “Eastern Standard Time” zich aan kant waar kwaliteit boven obscuriteit gaat.

Het bewust obscure Duitse(?) Weltraum-label maakte 500 exemplaren van de plaat, en ik zag hem toevallig op de dag van release aangekondigd staan op een website. De gok pakte goed uit: artiesten zoals Baligh Hamdy, Les Mogol, Omar Khorhid en niet te vergeten Terauchi Takeshi and his Blue Jeans pakken gedurende 18 nummers uit met een wilde mix van surfrock, kinderstemmen, dikke drums en oosterse instrumenten. Aangezien alle exemplaren in twee weken uitverkocht waren snij ik het label niet in de vingers met deze upload; volg de link hierboven en begeef je richting Sahara.

zondag = uitwaaien

pavement – grave architecture (van “wowee zowee“, 1995)

vers: burial x tortoise

dark star – aidy’s girl is a computer (van “hyperdub 5“, 2009)

Dubstep is snel volwassen aan het worden – luister naar dit nummer van Darkstar en hoor de regen tegen de ruiten.

oh-oh-ondioline!

frank hunter and his orchestra – white goddess (1960) album

Na de albums van eden ahbez en les baxter vandaag een derde exotica-klassieker. Spot de ondioline!

terug van nooit weggeweest

kings of convenience – mrs. cold (van “declaration of dependence“, 20-10-2009)

(na)zomerhit

Kijk uit voor ape not mice… en niet alleen omdat mijn zwager de bassist is!

de geheime tuin van bibio

bibio – cry! baby! (van “ambivalence avenue”, 2009)
bibio – lover’s carvings (van “ambivalence avenue”, 2009)

Oei! Dit is een onverwacht mooie plaat zeg. Ik zag het prachtige hoesje een tijdje geleden al ergens voorbij komen, maar dacht op basis van een omschrijving (“een kruising tussen madlib en folk“) dat het niet mijn kopje thee zou zijn – je kunt immers niet alles luisteren.

Gelukkig hoorde ik vorige week een nummer voorbij komen – mijn oren stonden meteen overeind. Ambivalence Avenue is een prachtige plaat, waarop bibio ongestoord alles doet waar hij zin in heeft. Dat is een boel, want de muziek loopt uiteen van psychedelische folk tot phoenix-achtige pop, en stopt ondertussen ook bij stukjes wonky hiphop en instrumentale zwijmel in de stijl van express rising. Nice.

Bibio bouwt in 42 minuten zijn eigen tuintje, en wij zijn welkom om ons samen met hem te verwonderen… een album dat voor mij bij het beste van 2009 hoort.

classic.

roy ayers ubiquity – hummin’ (van “roy ayers ubiquity”, 1970)

mix: club cortez presents holiday mess (2CD)

va – club cortez presents holiday mess (2cd, 2009) (alt. download)

Ik ga morgen op vakantie!

Omdat het even gaat duren voordat ik weer terug ben in Nederland (en op mijn blog) laat ik jullie achter met een nieuwe – dubbele – mix.

Het begon ermee dat ik flink wat platen had staan waarover ik nog wat wilde schrijven en wat van wilde laten horen. Daarnaast wilde ik voor mezelf een paar nummers opnemen zodat ik ze in de auto kan luisteren. Deze twee ontmoetten elkaar, en al snel had ik 40+ nummers klaar staan. Het resultaat is “club cortez presents holiday mess“: 2 cd’s vol nummers van Canada tot Panama, van country tot calypso en van korte pop tot lange jazz-excursies.

Check de tracklist hieronder en neem ‘em mee als het je nieuwsgierig maakt. Omdat de mix nogal groot is (263mb…) heb ik hem op twee verschillende servers gezet.

Iedereen een fijne vakantie – tot na de zomer!

side 1 – ruwe kant*

01-  joyce – banana
02-  the apostles – don’t huzzle for love
03-  papi brandao y sus ejecutivos – decidete mi amor
04-  de la soul ft biz markie – lovely how i let my mind float
05-  ana mazzotti – agora a nunca mais
06-  sir victor uwaifo – joromi & monkey yanga
07-  the ramada singers – inflation
08-  dj day – four hills (unreleased remix)
09-  orchestre poly-rythmo de coton – assibani
10-  fugi – mary don’t take me on no bad trip
11-  zeca do trombone & roberto sax – coluna do meio
12-  john heartsman & circles – talking about my baby
13-  ebenezer calender and his mari – cost of living nar freetown
14-  the soul fantastics – ain’t no sunshine
15-  the sylvers – don’t give up the good life
16-  cha cha shaw – melted soul
17-  gino washington – like my baby
18-  bu pleasant – summertime

side 2 – smeer kant*

01- fraser & debolt – them dance hall girls
02- reggie andrews & the fellowship – mystic beauty
03- don julian & the larks – i want you (back)
04- fitz gore & the talismen – musication 1
05- roy ayers – sunshine (demo)
06- joyce – tudo bonito
07- solomon ilori & his afro-drum – igbesi aiye (song of praise to god)
08- michael hurley – werewolf
09- billy gault – the time of this world is at hand
10- santo & johnny – sleepwalk
11- the van dykes – no man is an island
12- fat freddy’s drop – breakthrough
13- jay hoggard – listen in silence

slack key 101

leonard kwan & raymond kane – slack key in stereo (tradewinds 1963) album

Herinner je je de akoestische albums van Elizabeth Cotten en Sandy Bull die ik eerder postte? Daarop gaven zij allebei een solo- draai aan het Amerikaanse muzikale erfgoed. Dit album van Leonard Kwan doet hetzelfde voor de Hawaiiaanse slack-key traditie.

Begeleidt door Raymond Kañe nestelt Kwan zich in de studio, en speelt daar in één sessie dit album vol. Het gros van de nummers zijn traditionele melodieën die generatie op generatie zijn doorgegeven en hier voor het eerst op een instrumentale slack-key manier worden vastgelegd.

De sfeer is behoorlijk ontspannen en breezy – het is tenslotte Hawaii in 1962 – maar schiet nooit door naar karikaturale tropische hula’s of “bounty-muziek“. Daarvoor is de muziek te ingetogen en persoonlijk.

So that’s it – zonder één verwijzing naar het weer of de postbode ben je klaar om middels bovenstaande link 47 jaar terug in de tijd te gaan. Waar wacht je nog op?