soul tegen de regen

helene smith – i am controlled by your love (van “sings sweet soul!“, 1967)

Meer moois van het Deep City label op deze verzamelaar – de moeite waard.

. : L I J S T J E S : .

2562 – like a dream (van “unbalance“, 2009)
husnu ozkartal orkestrasi – su derenin sulari (van “psych funk 101“, 2009)
musique pour le khène – pao sat (van “laos – musique pour le khène“, 1978)
james brown – just enough room for storage (van “sho is funky down here“, 1970)

Ok dan! De laatste keer dat ik “de lijstjes” deed is meer dan een jaar geleden; volgensmij is het tijd voor een nieuwe ronde.

Het idee: ik maak een lijstje met wat me bezighoud, en jij doet hetzelfde.

Muziek, boeken, films, recepten… anything goes. Hierbij negen dingen die mij bezig houden met tekst en uitleg. Ik ben benieuwd waar jullie hart sneller van gaat kloppen!

2562 – unbalance (tectonic 2009)
Ik kondigde het tweede album van Dave Huismans in oktober al aan. Inmiddels is het verschenen en boy-oh-boy does it deliver! “Unbalance” is dieper en meer gevarieerd dan voorganger “Aerial“. Luister naar “like a dream” en oordeel zelf.

Scott’s expeditie naar de Zuidpool in 1910
Laatst heb ik “The worst journey in the world” gelezen. In dit boek uit 1922 beschrijft expeditielid Apsley Cherry-Garrard zijn drie jaar(!) op de Zuidpool. Niet het spectaculaire verhaal wat je verwacht, maar een prachtig geschreven observatie van vriendschap, de menselijke aard en de natuur van Antarctica. Het feit dat dit 86 jaar na verschijnen nog niet aan relevantie heeft ingeboet zegt mijns inziens genoeg – een Tip dus. Hier een mooi verzameling foto’s van de expeditie.

va – psych funk 101 (world psychedelic classics 2009)
Opvolger van het geweldige “love’s a real thing” uit 2005. “Psych Funk 101” is opgezet als een introductie in de wereld van internationale heavy-heid, en slaagt daar behoorlijk goed in. Ik kende maar een paar van de veertien nummers op het album – altijd een goed teken. Een goed voorbeeld kiezen is lastig, want de nummers zijn redelijk verschillende. Luister hierboven daarom naar het eerste nummer van kant A: “su derenin sulari” van het Husnu Ozkartal Orkestrasi. Reeds!

kabouter wesley
Omdat de combinatie werkt: slecht getekende kabouter is altijd boos in filmpjes van negentig seconden die qua inhoud balanceren tussen zwakzinnig en geniaal. Turbo Turbo.

marijata – st (lp) album
Heavy afro-funk. Diep, vloeibaar en hypnotiserend.

untold – gonna work out fine ep (hessle audio 2009)
Jack Dunning alias Untold is één van de producers van 2009. Ja, dat durf ik zo stellig te zeggen. Er is bij mijn weten niemand die de Britse dance-geschiedenis (rave, drum ‘n bass, london garage, dubstep, etc) zowel respectvol als achteloos terug laat komen in zijn nummers. Zijn nieuwe EP “gonna work out fine” is geen uitzondering: zes blinkende nummers die voer zijn voor dansvloer en hersenen.

blind gary davis – harlem street singer (bluesville 1960) album
Doorleefde en bluesy plaat met geweldig gitaarwerk van de man die voluit reverend blind gary davis heet. Behoorlijk zeldzaam, maar met dank aan een digitale kennis in zijn volle glorie te horen.

va – laos – musique pour le khène (ocora 1978)
Tsja. Hoe beschrijf je dit? Veldopnamen uit Laos waarop de khène het enige instrument is. Je hebt waarschijnlijk wel een idee bij “muziek uit Laos op een houten blaasinstrument”. Dat klopt niet. Luister naar het nummer hierboven en prepare to be surprised.

james brown – sho is funky down here (king 1970)
Een rariteit in JB’s discografie – een instrumentaal album waarop hij zelf én zijn band niet te horen zijn. Brown was zo onder de indruk van een optreden van The Grodeck Whipperjenny dat hij de band gelijk inlijfde in zijn muzikale entourage. Het eerste resultaat is deze plaat… die James Brown vrolijk verpakte alsof het zijn nieuwe album was. Dat was niet waar, en dat is ook goed te horen: “sho is funky down here” is een erg witte plaat vol met psychedelische instrumentale grooves. Wel tof, geen James Brown. Luister hierboven naar “just enough room for storage“

…en dat is het einde van dit lijstje voor mij, maar hopelijk het begin van jullie bijdragen!

staande bas, waaiende cello

doug watkins quintet ft. yusef lateef – soulnik (status/new jazz 1961) album

Op de achterkant van deze plaat is te lezen dat Watkins voor hij de studio in ging zijn staande bas liet staan – hij was van mening dat een cello dieper zou klinken. Hij had tot dan toe geen cello gespeeld. Een mooi verhaal -of het waar is weet ik niet- en een warme herfstige plaat met Yusef Lateef in bloedvorm. Laat het buiten maar waaien!

let’s.

chet baker – let’s get lost (van “chet baker sings and plays“, pacific jazz 1955)

mieux que mille mots

various artists – musique sans paroles (syliphone 1976) album

Prachtige verzamelaar op het Syliphone-label uit Guinee. De titel -muziek zonder woorden- laat de luisteraar meteen weten waar hij/zij aan toe is. Dat is echter de halve waarheid: de nummers zijn inderdaad instrumentaal, maar verschillen onderling zo van elkaar dat dat niet opvalt.

Op kant A kom je bijvoorbeeld blues-y melancholica, een man die los gaat op een houten fluit en een soort flamenco tegen. Kant B voegt daar nog percussieve excursies en jazz aan toe… een volledige muzikale maaltijd dus!

Hou je van Orchestre Boabab, vond je het album van Malombo mooi of ben je gewoon benieuwd? Klik op de link hierboven en laat me weten hoe het album bevalt!

“alle 16-jarige meisjes vinden dit mooi”

reinbert de leeuw – erik satie: early piano works (philips lp 1980) album

…is wat mijn vriendin gisteren over Satie zei. Ik denk dat de uitvoeringen van Reinbert de Leeuw wel meer mensen in vervoering kunnen brengen -deze 31-jarige is er bijvoorbeeld ook weg van. De Leeuw geeft het vroege werk van Satie wat het nodig heeft: rust en lucht. Geniet ervan.

griekse underground

va – milan hulsing presents greek record center (2009) album

Milan Hulsing is een striptekenaar/filmmaker/illustrator en muziekliefhebber uit Amsterdam. Op het moment woont hij in Caïro, en daar heeft hij de afgelopen jaren geweldige muziek gevonden. Eerder deze week verraste hij Waxidermy met deze mix van Griekse 78-toeren platen… en die mag ik van hem bloggen.

De muzieksoort op “Greek Record Center” is rebetika, beter bekend als de “Griekse Blues” – muziek door en voor het volk waarin verhalen worden verteld en Cultuur wordt gedeeld. Muzikaal gebeurt er vanalles: van rouw-lied tot lange verhalen, en van slaapliedjes tot dansnummers. Alle nummers zijn doortrokken van melancholie en verlangen; niet verwonderlijk omdat dit ook de muziek is van de eerste generatie Griekse emigranten in de Verenigde Staten.

(Sommige lezers onder jullie herinneren je wellicht de opa uit Jeffrey Eugenides’ “Middlesex” die Rembetika draaide in het illegale café dat hij in zijn garage had).

Ik raad iedereen die tegen wat kraak en ruis kan om naar deze mix te luisteren. Wat mij betreft is er geen betere soundtrack voor het huidige jaargetijde. Milan -die aan een eigen site werkt- bedankt voor het samenstellen van dit moois én voor het ontwerpen van de prachtige hoes. Op naar Griekenland!

houdbaar: watching the water roll down

soul coughing – soft serve (van “irrestible bliss“, 1996)

Als de verschillende ingrediënten in Soul Coughing elkaar vonden grepen alle stukjes naadloos in elkaar;
dit nummer liep ik vandaag ineens te neuriën onder mijn paraplu.

ons wilde duo

arthur russell – that’s us / wild combination (opgenomen in 1985, uitgebracht in 2004)

zondaaglijke lichtheid

air – premiers symptomes (source 1997) ep

Dit heeft -in mijn oren- de tand des tijds zonder problemen overleefd. Ook in 2009 vijf nummers lang een warm bad van analoge synths.

snake charming eastern delights

various artists – eastern standard time (weltraum 2009) album

Het muzikale palet van medemuziekliefhebbers blijft maar groeien. Na verzamelaars met -onder andere- Thaise pop , Russische jazz, Turkse Funk en Italiaanse horror-soundtracks is er sinds september ook aandacht voor instrumentale muziek met Westerse invloeden uit het Midden Oosten.

Eindelijk hoor ik jullie denken; dat was een groot gat in mijn collectie! Het gaat soms te ver wat betreft het internationale rariteitenkabinet dat labels als Finders Keepers en Sublime Frequencies tentoon stellen; gelukkig bevindt “Eastern Standard Time” zich aan kant waar kwaliteit boven obscuriteit gaat.

Het bewust obscure Duitse(?) Weltraum-label maakte 500 exemplaren van de plaat, en ik zag hem toevallig op de dag van release aangekondigd staan op een website. De gok pakte goed uit: artiesten zoals Baligh Hamdy, Les Mogol, Omar Khorhid en niet te vergeten Terauchi Takeshi and his Blue Jeans pakken gedurende 18 nummers uit met een wilde mix van surfrock, kinderstemmen, dikke drums en oosterse instrumenten. Aangezien alle exemplaren in twee weken uitverkocht waren snij ik het label niet in de vingers met deze upload; volg de link hierboven en begeef je richting Sahara.

zondag = uitwaaien

pavement – grave architecture (van “wowee zowee“, 1995)

vers: burial x tortoise

dark star – aidy’s girl is a computer (van “hyperdub 5“, 2009)

Dubstep is snel volwassen aan het worden – luister naar dit nummer van Darkstar en hoor de regen tegen de ruiten.

oh-oh-ondioline!

frank hunter and his orchestra – white goddess (1960) album

Na de albums van eden ahbez en les baxter vandaag een derde exotica-klassieker. Spot de ondioline!

terug van nooit weggeweest

kings of convenience – mrs. cold (van “declaration of dependence“, 20-10-2009)