vers: shuffle-y

four tet – love cry (12″, domino 2009)

De samenwerking met Burial eerder dit jaar lijkt Kieran Hebden goed te hebben gedaan; op “love cry” schuifelt hij vanuit zijn eerdere werk richting jaren-negentig-house… not a bad thing at all.

griekse underground

va – milan hulsing presents greek record center (2009) album

Milan Hulsing is een striptekenaar/filmmaker/illustrator en muziekliefhebber uit Amsterdam. Op het moment woont hij in Caïro, en daar heeft hij de afgelopen jaren geweldige muziek gevonden. Eerder deze week verraste hij Waxidermy met deze mix van Griekse 78-toeren platen… en die mag ik van hem bloggen.

De muzieksoort op “Greek Record Center” is rebetika, beter bekend als de “Griekse Blues” – muziek door en voor het volk waarin verhalen worden verteld en Cultuur wordt gedeeld. Muzikaal gebeurt er vanalles: van rouw-lied tot lange verhalen, en van slaapliedjes tot dansnummers. Alle nummers zijn doortrokken van melancholie en verlangen; niet verwonderlijk omdat dit ook de muziek is van de eerste generatie Griekse emigranten in de Verenigde Staten.

(Sommige lezers onder jullie herinneren je wellicht de opa uit Jeffrey Eugenides’ “Middlesex” die Rembetika draaide in het illegale café dat hij in zijn garage had).

Ik raad iedereen die tegen wat kraak en ruis kan om naar deze mix te luisteren. Wat mij betreft is er geen betere soundtrack voor het huidige jaargetijde. Milan -die aan een eigen site werkt- bedankt voor het samenstellen van dit moois én voor het ontwerpen van de prachtige hoes. Op naar Griekenland!

houdbaar: watching the water roll down

soul coughing – soft serve (van “irrestible bliss“, 1996)

Als de verschillende ingrediënten in Soul Coughing elkaar vonden grepen alle stukjes naadloos in elkaar;
dit nummer liep ik vandaag ineens te neuriën onder mijn paraplu.

het geluid van asfalt

various artists – beat jazz: pictures from the gone world volume 2 (pesky serpent lp) album

Rewind naar Amerika in de vroege jaren vijftig: Jack Kerouac, Allen Ginsberg, Neal Cassady en vele anderen vormen een officieuze groep die de Beats of Beatnicks heette.  Hun doel? Geen doel hebben binnen de strenge regels van de naoorloogse Verenigde Staten. Je niet laten leiden door groepsdruk of financieel gewin. Op zoek gaan naar de poëzie van het asfalt. Experimenteren met relaties. Het loslaten van bezittingen. Etcetera.

Sinds ik als puber in aanraking kwam met de cultuur en het werk van de Beats ben ik op zoek geweest naar een bijbehorende soundtrack. Eerder dit jaar kwam ik erachter dat een verzamelaar in Texas die 10 jaar geleden had uitgebracht. Helaas was de LP al lang niet meer te krijgen en dreven er alleen hele slechte opnames van rond. Totdat vorige maand ineens een tweede deel van “Beat Jazz” uitkwam, en de man achter het mysterieuze Pesky Serpent label deel 1 ook terug in roulatie bracht. Rejoice.

Luister hierboven naar 16 nummers die strak aansluiten op de hele beat-experience van de jaren vijftig. Ik kan er de hele dag naar luisteren… en deel 1 is zo mogelijk noch beter!

tracklist:
01 -    buddy collette -  jungle pipe
02 -    kenyon hopkins -  let me out
03 -    amus moore -  the hip men
04 -    wardell gray -  5 star
05 -    young tiger -  calypso be
06 -    babs gonzales -  lullaby of the doomed
07 -    muhamed habeebalah -  sneaking
08 -    ernie andrews -  green gin
09 -    oscar moore -  kenya
10 -    early zell -  aunt woo-wa
11 -    katie lee -  sick sounds
12 -    johnny lewis trio + millie -  snake hips
13 -    bing day -  mama’s place
14 -    maxwell h. brock -  bucket of blood
15 -    joya sherill -  desdemona’s lament
16 -    mel henke  -  shock treatment

vers: hype

florence & the machine – you’ve got the love (the xx remix) (2009)

ons wilde duo

arthur russell – that’s us / wild combination (opgenomen in 1985, uitgebracht in 2004)

zondag = uitwaaien

pavement – grave architecture (van “wowee zowee“, 1995)

terug van nooit weggeweest

kings of convenience – mrs. cold (van “declaration of dependence“, 20-10-2009)

orakel(end)

d.r. hooker – by the sea (van “the thruth“, 1972)
d.r. hooker – forge your own chains (van “the thruth“, 1972)

Get ready.

Je hebt op basis van de hoes alle reden om heel hard weg te rennen: een witte Jesus look-a-like staat in een wit gewaad boven op een berg op een elektrische gitaar te jammen terwijl hij mystiek naar de camera kijkt…. run away!

…naar de volumeknop om het album nóg harder te zetten, want dit album heeft het allemaal. Sterke nummers? Check. Unieke charismatische stem? Yup. Variatie? Van off-the-wall psychedelica tot ballads. “The Truth” is, om met de onfortuinlijke meneer Borsato te spreken, inderdaad De Waarheid.

Hierboven twee nummers om je over de streep te trekken, daarachter een link naar een opgepoetste Japanse reissue van dit meesterwerk. Go!

broodje bootleg

kant a: blossom dearie – i like london in the rain (1970)
kant b: cavril payne – when i open my eyes (1972)

gone but not forgotten

24 carat black – the best of good love gone (van “gone: the promises of yesterday“, 2009)

Het meerkoppige 24 carat black -project van Dale Warren bracht begin jaren zeventig één plaat uit: het briljante concept-album “Ghetto: misfortune’s wealth” (klik op de titel voor het hele album) waarop in 60 minuten alle uithoeken van het maatschappelijke en muzikale spectrum verkend werden. Helaas kwam het album uit tijdens het laatste jaar van het inmiddels door Al Bell gerunde Stax-label, en verscheen zo goed als exact op het moment dat het label failliet ging. Exemplaren van de lp kwamen niet terecht in regulier platenzaken, maar verdwenen in het schimmige cut-out circuit. Het duurde tot de jaren negentig voordat de plaat (weer) op de radar van muziekliefhebbers terechtkwam doordat hij prominent gesampled werd.

Fast forward naar 2008: de enige plaat van de groep gaat al weer enige tijd voor een goede drie cijfers over de toonbank, en de mannen van de Numero Group krijgen een telefoontje dat iemand de tapes met het tweede album van 24 carat black gevonden heeft(!). Helaas zijn de banden in verregaande staat van ontbinding, en zijn de meeste nummers niet meer te redden. Tough luck.

Gelukkig blijken zes nummers repareerbaar, en afgelopen maand verscheen – meer dan 30 jaar na dato – “Gone: the promises of yesterday” op cd en lp. Luister hierboven naar het eerst nummer, en misschien hoor je waarom hij inmiddels trots naast het debuut in de kast staat!

26 oktober = blackmagic

(na)zomerhit

Kijk uit voor ape not mice… en niet alleen omdat mijn zwager de bassist is!

de geheime tuin van bibio

bibio – cry! baby! (van “ambivalence avenue”, 2009)
bibio – lover’s carvings (van “ambivalence avenue”, 2009)

Oei! Dit is een onverwacht mooie plaat zeg. Ik zag het prachtige hoesje een tijdje geleden al ergens voorbij komen, maar dacht op basis van een omschrijving (“een kruising tussen madlib en folk“) dat het niet mijn kopje thee zou zijn – je kunt immers niet alles luisteren.

Gelukkig hoorde ik vorige week een nummer voorbij komen – mijn oren stonden meteen overeind. Ambivalence Avenue is een prachtige plaat, waarop bibio ongestoord alles doet waar hij zin in heeft. Dat is een boel, want de muziek loopt uiteen van psychedelische folk tot phoenix-achtige pop, en stopt ondertussen ook bij stukjes wonky hiphop en instrumentale zwijmel in de stijl van express rising. Nice.

Bibio bouwt in 42 minuten zijn eigen tuintje, en wij zijn welkom om ons samen met hem te verwonderen… een album dat voor mij bij het beste van 2009 hoort.

classic.

roy ayers ubiquity – hummin’ (van “roy ayers ubiquity”, 1970)