warrum

placebo – ball of eyes (cbs 1971)

Hierbij dien ik een late pass in voor dit album. Sinds ongeveer 2002 hoor ik mensen over “ball of eyes” praten, en zie ik de plaat voorbij komen in zogenaamde “wall of fame” foto’s waarin mensen hun zeldzame platen laten zien (zoals deze). Sinds ik op mijn 15de een verkeerde joint heb gerookt is er echter een draadje los in mijn hoofd: als een groep mensen het over iets eens is en/of dat helemaal te gek vindt loop ik er met een boogje omheen. Dit Belgische album heb ik volgens deze logica altijd gemeden. Nu weet ik dat dit losse draadje er voor kan zorgen dat ik mooie dingen mis. maar tjongejongejonge wat is dit album van Placebo fijn! Helemaal blij met mijn exemplaar.

Na een warme versie van “inner city blues” gaat de plaat via “planes” los met Sam & Dave’s “you got me hummin” en hun eigen “humpty dumpty”. Kant twee voegt daar “aria” en “showbiz suite” als hoogtepunten aan toe. Warme toetsen van Marc Moulin, rubberen baslijnen en goede nummers. Meer heb ik vandaag niet nodig.

herfstkwartet 3/4: blues and roots

charles mingus presents jazz workshop vol. 3: ada moore (debut 1954) album

Aanleiding: het nummer “the devil” van Mary Lou Williams achtervolgt me sinds 2004; als ik het ook maar even vergeet komt het als een boomerang bij me terug. Ik was dan ook niet verbaasd toen ik op het eerste deel van “Beat Jazz” een versie van het nummer tegenkwam.

Imagine my surprise toen ik las dat deze versie van Ada Moore geen cover, maar juist het origineel is – die plaat wilde ik horen. Het nummer bleek afkomstig van het derde deel in Charles Mingus‘ “Jazz Workshop” serie op zijn eigen Debut-label, en na wat zoekwerk kwam een betaalbaar examplaar bovendrijven.

“Jazz Workshop volume 3” is een jazzplaat met diepe blues-wortels, waarop Ada Moore doet denken aan Nina Simone en Sarah Vaughn. Maar dan met meer variatie: verstilde ballades (“lass from the low country“), nerveuze liefdesverklaringen (“the man i love“) én natuurlijk het nummer waar het album mee begon. Mooi album, en echt iets voor deze tijd van het jaar.

herfstkwartet 1/4: stormachtig

mike westbrook – love songs (deram 1970) album

Vorig jaar overgeslagen, dit jaar terug: het herfstkwartet. Pianist Mike Westbrook verzorgt de opening met zijn buitengewone “love songs“. Het album is negenendertig jaar geleden in een paar dagen opgenomen, en het verhaal gaat dat Westbrook er nu niets meer mee te maken wil hebben. Het is volgens hem “te amateuristisch“. Waarschijnlijk de reden dat ík het juist geweldig vind: de band stoort zich niet aan conventies en sleurt als een najaarsstorm alles mee wat hij tegenkomt. Van drukke pieken tot pastorale dalen en met Norma Winstone op zang is dit een herfstalbum in hart en nieren.

buitenaards bezoek in stijl.

cosmic rays – dreaming (unissued studio rehearsal)
qualities – if only i hadn’t sinned (unissued home rehearsal)
nu sounds – dabba dabba dabba du bay (unissued home rehearsal)
juanita rogers – love letters full of promises (unissued studio rehearsal)

Deze maand is, na meer dan 50 jaar wachten, het vroege werk van Herman Poole Blount aka Le Sony’r Ra alias Sun Ra ook buiten Chicago verkrijgbaar. En hoe!

Je vraagt misschien af of dat zo’n belangrijk nieuws is – er zijn immers meerdere dikke boeken volgeschreven over de man, en veel van zijn platen (hier trouwens een gedeeltelijke discografie) zijn niet persé beluisterbaar. Door de decennia heen is echter vergeten dat de leider van The Jet Set Omniverse Arkestra niet altijd bezig was met kosmische jazzexcursies.

Het was 1945 toen Le Sony’r Ra naar Chicago verhuisde, en de  The Ink Spots waren de meest populaire act van de stad. Al snel stond er op bijna elke straathoek een groepje meerstemmig te zingen. Dit leidde tot doo-wop, en onze man zag zijn kans schoon. Hij kocht één van de eerste mobiele taperecorders (met papieren tape!) en al snel was zijn appartement dag en nacht gevuld met wisselende groepen die een opname wilden maken.

Dit leidde uiteindelijk tot de eerste platen op Ra’s eigen Saturn-label (klik hier om foto’s van deze singles te zien). Zoals je waarschijnlijk al voelt aankomen, zijn deze singletjes zonder uitzondering zeldzaam. Ik hoorde ze meer dan 10 jaar geleden voor het eerst op de dubbel-cd “Sun Ra – the singles“.  Maar dat was een cd. En had de lelijkste hoes aller tijden.

Mijn geluk was dan ook groot toon het geweldige Norton-label eerder in 2009 aankondigde dat ze, in samenwerking met Arkestra-lid Michael D. Anderson, recht gingen doen aan het vroege werk van Sun Ra. Deze maand was het zover: de eerste drie verzamelaars liggen op cd en lp in de winkels. En het is meer dan genoeg om de kouden winteravonden mee door te komen: meer dan 45 nummers aan singles, demo’s, thuisopnamen en meer.

Hierboven vier redelijk willekeurige nummers van “Interplanetary Melodies“; je weet wat je te doen staat als je ze mooi vindt!

kijk uit voor je voeten!

gabor szabo – jazz raga (impulse 1966) album

Bijna twee jaar geleden besteedde ik aandacht aan het beste album van Gabor Szabo. Vandaag de plaat met zijn beste nummer. “Jazz Raga” heet zo omdat Szabo zowel op gitaar als op sitar te horen is; dit laatste instrument was natuurlijk het toppunt van hipheid in 1966. Gelukkig dient de sitar he hoofddoel: een vurige plaat maken. De spookachtige opener “walking on nails” is bij mijn weten het beste dat Szabo gemaakt heeft. De rest van het album is prettig kaal en intens, en bevat onder andere een stuwende cover van “paint it black“. Ik blijf echter maar teruggaan naar het eerste nummer!

staande bas, waaiende cello

doug watkins quintet ft. yusef lateef – soulnik (status/new jazz 1961) album

Op de achterkant van deze plaat is te lezen dat Watkins voor hij de studio in ging zijn staande bas liet staan – hij was van mening dat een cello dieper zou klinken. Hij had tot dan toe geen cello gespeeld. Een mooi verhaal -of het waar is weet ik niet- en een warme herfstige plaat met Yusef Lateef in bloedvorm. Laat het buiten maar waaien!

26 oktober wordt januari

jose james  – blackmagic (joy orbison’s recreation) (brownswood 2009)

Helaas – het gaat meneer James niet lukken zijn album drie weken geleden uit te brengen, het wordt nu januari 2010. Ik berichtte in september nog dat 26 oktober d-day zou zijn, but things change. Deze week is wel een set remixen van het titelnummer uitgebracht, en ik sta ervan te kijken hoe veelzijdig Joy Orbison is.

let’s.

chet baker – let’s get lost (van “chet baker sings and plays“, pacific jazz 1955)

het geluid van asfalt

various artists – beat jazz: pictures from the gone world volume 2 (pesky serpent lp) album

Rewind naar Amerika in de vroege jaren vijftig: Jack Kerouac, Allen Ginsberg, Neal Cassady en vele anderen vormen een officieuze groep die de Beats of Beatnicks heette.  Hun doel? Geen doel hebben binnen de strenge regels van de naoorloogse Verenigde Staten. Je niet laten leiden door groepsdruk of financieel gewin. Op zoek gaan naar de poëzie van het asfalt. Experimenteren met relaties. Het loslaten van bezittingen. Etcetera.

Sinds ik als puber in aanraking kwam met de cultuur en het werk van de Beats ben ik op zoek geweest naar een bijbehorende soundtrack. Eerder dit jaar kwam ik erachter dat een verzamelaar in Texas die 10 jaar geleden had uitgebracht. Helaas was de LP al lang niet meer te krijgen en dreven er alleen hele slechte opnames van rond. Totdat vorige maand ineens een tweede deel van “Beat Jazz” uitkwam, en de man achter het mysterieuze Pesky Serpent label deel 1 ook terug in roulatie bracht. Rejoice.

Luister hierboven naar 16 nummers die strak aansluiten op de hele beat-experience van de jaren vijftig. Ik kan er de hele dag naar luisteren… en deel 1 is zo mogelijk noch beter!

tracklist:
01 -    buddy collette -  jungle pipe
02 -    kenyon hopkins -  let me out
03 -    amus moore -  the hip men
04 -    wardell gray -  5 star
05 -    young tiger -  calypso be
06 -    babs gonzales -  lullaby of the doomed
07 -    muhamed habeebalah -  sneaking
08 -    ernie andrews -  green gin
09 -    oscar moore -  kenya
10 -    early zell -  aunt woo-wa
11 -    katie lee -  sick sounds
12 -    johnny lewis trio + millie -  snake hips
13 -    bing day -  mama’s place
14 -    maxwell h. brock -  bucket of blood
15 -    joya sherill -  desdemona’s lament
16 -    mel henke  -  shock treatment

broodje bootleg

kant a: blossom dearie – i like london in the rain (1970)
kant b: cavril payne – when i open my eyes (1972)

26 oktober = blackmagic

classic.

roy ayers ubiquity – hummin’ (van “roy ayers ubiquity”, 1970)

mix: club cortez presents holiday mess (2CD)

va – club cortez presents holiday mess (2cd, 2009) (alt. download)

Ik ga morgen op vakantie!

Omdat het even gaat duren voordat ik weer terug ben in Nederland (en op mijn blog) laat ik jullie achter met een nieuwe – dubbele – mix.

Het begon ermee dat ik flink wat platen had staan waarover ik nog wat wilde schrijven en wat van wilde laten horen. Daarnaast wilde ik voor mezelf een paar nummers opnemen zodat ik ze in de auto kan luisteren. Deze twee ontmoetten elkaar, en al snel had ik 40+ nummers klaar staan. Het resultaat is “club cortez presents holiday mess“: 2 cd’s vol nummers van Canada tot Panama, van country tot calypso en van korte pop tot lange jazz-excursies.

Check de tracklist hieronder en neem ‘em mee als het je nieuwsgierig maakt. Omdat de mix nogal groot is (263mb…) heb ik hem op twee verschillende servers gezet.

Iedereen een fijne vakantie – tot na de zomer!

side 1 – ruwe kant*

01-  joyce – banana
02-  the apostles – don’t huzzle for love
03-  papi brandao y sus ejecutivos – decidete mi amor
04-  de la soul ft biz markie – lovely how i let my mind float
05-  ana mazzotti – agora a nunca mais
06-  sir victor uwaifo – joromi & monkey yanga
07-  the ramada singers – inflation
08-  dj day – four hills (unreleased remix)
09-  orchestre poly-rythmo de coton – assibani
10-  fugi – mary don’t take me on no bad trip
11-  zeca do trombone & roberto sax – coluna do meio
12-  john heartsman & circles – talking about my baby
13-  ebenezer calender and his mari – cost of living nar freetown
14-  the soul fantastics – ain’t no sunshine
15-  the sylvers – don’t give up the good life
16-  cha cha shaw – melted soul
17-  gino washington – like my baby
18-  bu pleasant – summertime

side 2 – smeer kant*

01- fraser & debolt – them dance hall girls
02- reggie andrews & the fellowship – mystic beauty
03- don julian & the larks – i want you (back)
04- fitz gore & the talismen – musication 1
05- roy ayers – sunshine (demo)
06- joyce – tudo bonito
07- solomon ilori & his afro-drum – igbesi aiye (song of praise to god)
08- michael hurley – werewolf
09- billy gault – the time of this world is at hand
10- santo & johnny – sleepwalk
11- the van dykes – no man is an island
12- fat freddy’s drop – breakthrough
13- jay hoggard – listen in silence

het verre oosten

yusef lateef – prayer to the east (savoy 1957) album

Mijn Yusef Lateef – karma is sterk dit jaar: na in mei een examplaar van “Jazz moods“ op de kop te hebben getikt, staat sinds deze maand het machtige “prayer to the east” trots in de kast.

Één van de vier albums die Lateef in 1957 opnam voor Savoy, en het beste dat ik van de beste man ken. “Prayer to the east” is eigen en zou door niemand anders dan Lateef gemaakt kunnen zijn – de balans tussen traditioneel, oosters en experimenteel is perfect, af en toe komt er een dreunende gong-slag voorbij, en de muziek heeft een emotionele urgentie die niet te ontkennen is.

Ik zal er verder geen woorden aan vuil maken – luister door het lichte gekraak heen en oordeel zelf!

stop, (look) and listen

billy gault – the time of this world is at hand (van “when destiny calls”, 1976)
billy gault – mode for trane (van “when destiny calls”, 1976)

Over pianist / componist Billy Gault is weinig meer bekend dan wat ik achterop de hoes van de lp kan lezen: hij heeft alles zes nummers op “when destiny calls” geschreven, de lp geproduceerd, en heeft het in de korte hoestekst voornamelijk over het feit dat de Most Honorable Elijah Muhammad van The Nation of Islam hem de ogen heeft geopend.

De muziek geeft deze summiere feiten het nakijken: samen met Joe Lee Wilson en Ellen Deleston op zang, Michael Carvin op drums, Bill Saxton op tenoorsax, Billy Skinner op trompet en James Benjamin op bas heeft Gault op één dag in oktober 1974 een plaat opgenomen die zich moeiteloos naast de beste spirituele jazz plaatst.

Opvallend detail is het feit dat deze plaat zoals de meeste muziek in dit genre relatief lastig te vinden is… maar in tegenstelling tot titels van eenzelfde muzikaal gewicht een koopje is. Het heeft 3 jaar geduurd voordat ik een exemplaar te pakken had, maar het kostte me maar €10 om hem in de kast te kunnen zetten – iets wat ik niet iedere dag meemaak!

Sinds april van dit jaar staat deze plaat iedere dag geduldig naast de draaitafel te wachten totdat het donker is zodat hij optimaal tot zijn recht kan komen. Ik hoop dat de mp3’s van de beste twee nummers ook bij jullie vaak voorbij mogen komen.