rainy day men no. 12 & 35

gary higgins – red hash (nufusmoon 1973 / drag city 2004) album
jerry moore – life is a constant journey home (esp 1967) album

Het is zatermiddag, de regen waait hier in vlagen tegen het raam aan en de platen hiernaast staan bij de draaitafel – tijd voor meer sad bastard music.

Bij Gary Higgins hoort een geweldig verhaal, maar ook los daarvan staat de plaat als een huis. “Red Hash” klinkt – net zoals de albums van Nick Drake – tijdloos, en zou net zo goed dit jaar gemaakt kunnen zijn. De combinatie van organische arrangementen, Higgins’ persoonlijkheid als zanger / gitarist / componist en het feit dat het zo goed als alle nummers erg zijn maakte dit een vergeten klassieker, die vijf jaar geleden door Ben Chasny van Six Organs of Admittance uit de obscuriteit werd gehaald. In het najaar verschijnt een nieuw album van Higgins – spannend!

Over Jerry Moore is weinig informatie te vinden – hij heeft alleen dit album gemaakt voor het legendarische ESP-label, waarna hij binnen een paar jaar helemaal van de radar lijkt te zijn verdwenen. Jammer, want “Life is a constant journey home” maakt benieuwd naar eventuele volgende platen. Waar Gary Higgins zacht is, klinkt Moore scherp en bij vlagen wanhopig. Waar “Red Hash” warm en soulful is, klinkt de muziek van Moore rauw, bluesy en desolaat – stel je een dakloze Bill Withers voor en je komt in de buurt.

Samen bestrijken Gary Higgins en Jerry Moore zo goed als het hele Sad Bastard Spectrum, en beide albums zijn nooit ver weg in Casa Cortez… ik hoop dat jullie er ook iets mee kunnen.