spelen met jezelf

sandy bull – e pluribus unum (vanguard 1969) album

Ah…zondagmiddag. Net twee grote afwassen gedaan (gisterenavond mijn verjaardag gevierd met een paar vrienden) met Donny Hathaway op de platenspeler, en nu weg aan het dobberen op “E Pluribus Unum” van Sandy Bull.

Dit is zijn derde album, en bestaat uit twee kant-lange nummers waarop Bull zichzelf begeleidt door middel van primitieve overdubs. In de loop van de veertig minuten hoor je hem onder andere op elektrische en akoestische gitaar, de oud, staande bas, tamboerijn en koebel. Ja, dat klinkt inderdaad als hippiesh*t van de bovenste plank, en dat is historisch gezien al helemaal niet te te ontkennen als je weet dat Bull eind jaren zestig een aantal lange reizen naar Marokko en Afrika heeft gemaakt om inspiratie op te doen.

Als je van bovenstaande alinea jeuk krijgt is dit album waarschijnlijk niet voor jou – als je klaar bent om twee nummers rond te dobberen in meditatieve sferen met echo’s als flarden mist zeer zeker wel!