ik heb één ding op mijn verlanglijstje…

larry coryell – coryell (vanguard apostolic, 1969) (alt_dl) album

…en dat is dat ik wil weten wat er tussen 1968 en 1971 in het Amerikaanse kraanwater zat.

Ik weet al langer dat het gros van mijn favoriete lp’s uit de periode 1964-1975 komt, maar nadat ik gisteren de lp hiernaast vond ging er een lampje branden: ik ben positief geobsedeerd door muziek uit ‘68, ‘69, ‘70 en ‘71.

“Coryell” laat horen waarom: muzikale grenzen worden niet gevormd door genres of song-structuren, maar door je eigen fantasie. Op deze lp, waar onze Larry gezellig naakt voorop staat met vrouw en kinderen, gaat de gitarist de strijd aan met zowel zijn engelen als zijn demonen. Bijgestaan door onder andere Bernard Purdie op drums resulteert dat in een coherente muzikale tienkamp van heb-ik-jou-daar.

Tijdens het luisteren moest ik onder andere denken aan het album van Black Merda dat ik vorige week postte, de psychedelische albums van Muddy Waters en Howlin Wolf, Archie Whitewater (is er een maand dat ik het niet over hem heb?), The Rotary Connection, Eddie Fisher en vroege Black Sabbath(!). Best wel breed dus, maar ook allemaal albums die in De Periode vallen. Wordt vervolgd!

inhaalverbod opgeheven

Brrrap! Tijd om even de maximumsnelheid te negeren en langszij te komen. Het eigenaardige van de herfst is hoe ik elk jaar vergeten ben wat een hectische periode november / december is – en dan is het ineens weer zover. Ezels in zeven sloten, etc. Hieronder wat mij zoal bezig houdt inna telegram stylee.

The Gaff & Factor zijn verantwoordelijk voor The Trip Beyond, een intergalactische mix van alles wat los en vast zit in de stijl van Trap Door II, AEIOU2 en die mixen van Dj Shadow & Cut Chemist. Hoogtepunten zijn onder andere een spijkerharde Spaanse versie van “summer in the city” en meer dikke drums than you can shake a stick at. Na de mix vorig jaar commercieel uitgebracht te hebben lieten de heren eerder deze maand weten dat de cd ook gratis verspreid mag worden… bij deze!

meme_1: pipe wrench fight

Sinds Augustus zijn er – schijnbaar – vanuit het niets een paar exemplaren van de “Discovery Club“-lp opgedoken, en dat is spannend: net als de lp van East of Underground is hij het resultaat van een talentenwedstrijd waarbij de nummers één en twee samen een plaat mochten opnemen. Het resultaat is, net als bij EoU, rauw ongepolijst en verrekte soulful. Luister naar “ain’t no second best” en help me hopen op een reissue.

meme_2: het Amerikaanse LIFE Magazine is een samenwerking aangegaan met Google en is deze maand begonnen met het digitaal ontsluiten van zijn foto-archieven. De eerste resultaten smaken naar meer… zie ook de foto van Picasso hierboven.

Amadu Bansang Jobarteh “…is a jali: an oral historian and hereditary praise singer from among the Mandinka people of Gambia, West Africa [...] Now is his late seventies, Amadu Bansang Jobarteh embodies the wisdom and maturity of a grand master, and is one of the oldest and most respected kora players of our time. Despite his age, his musical mind is sharp and his fingers are incredibly nimble”. Zo, dat is uit de weg. Afrika is zó rijk aan muzikale tradities dat ik me bij vlagen een spreekwoordelijke Amerikaan-met-petje-en-camera voel als ik bij toeval op weer een traditionele muziekvorm stuit. Wat echter telt is het feit dat Jobarteh’s Tabara van een zeldzame rust en schoonheid is. Spoel die ruis uit je hoofd.

meme_3: recreating album covers

Een inhaalslag zou niet compleet zijn zonder Dj Day, die zonder een wenkbrauw op te trekken samen met Aloe Blacc een zomerse hiphopplaat uitbrengt – luister naar “that’s that…”

meme_4: als die hamster nou eens niet alleen op de piano blijft liggen, maar ook eens uit mijn hoofd gaat!

reality > fantasy?

black merda – st (cadet, 1970) album
“Reality / will cause your fantasies / to die / cause your fantasy to die… oh why?”

Black Merda brachten in 1970 hun eerste lp uit, maar eigenlijk is het op de plaat nog 1968: de periode van continue groei en hoop die na WOII begon en zijn hoogtepunt beleefde in de summer of love is voorbij, Martin Luther King is vermoord (kijk naar deze documentaire!) en de USA is in rep en roer.

Black Merda bestond op dit punt al negen jaar, en grepen hun kans om voor het machtige Cadet (hoe veel goede platen zijn er in godsnaam op dit label?) hun debuut op te nemen. Blues vermengd zich met Soul, Funk, Psychedelica en een dikke scheut Jimi Hendrix – de plaat is helemaal waar ik op het moment hard op ga. Jij misschien ook wel – geef de heren een kans!

straalkachel

the youngbloods – ride the wind (1971) album

The Youngbloods waren een folky rockband die bestond van 1965 tot 1972. Het album hierboven is een live-opname uit 1970, toen de band van een kwartet naar een trio was gereduceerd met pianist / gitarist Banana (i know) in de hoofdrol.

Behalve dat het woord gereduceerd absoluut niet opgaat voor deze plaat – dit zijn drie muzikanten die op dit punt duidelijk al jaren non-stop aan het optreden en componeren waren. De singer-songwriter-roots van zanger Jesse Colin Young zitten dicht onder het oppervlak van de warme en stuwende nummers waarin de warme Fender Rhodes en de bassist opvallen.

Hoe dit klinkt? Als je de lp van Archie Whitewater goed vindt en niet vies bent van de eerste plaat van David Crosby is dit right up your alley…. en het sluit goed aan bij de gloed van de centrale verwarming.

Introducing: Mayer Hawthorne & The County

Perfect voor een zondagochtend.

Herinner je je Rosa Parks?

bettye swann – a change is gonna come (1967)

Of Obama in staat gaat zijn om vanaf januari 2009 de geschiedenis van Amerika te veranderen staat open voor discussie – het staat in ieder geval vast dat hij een slimme, compassievolle, moderne en tactisch sterke campagne heeft gevoerd.

Zoals de Staple Singers in 1968 al voorspelden is het een long walk to DC, maar het is gelukt.

Als je tijd en zin hebt om er even bij stil te staan kan dat mooi met deze fotoserie.

back in the days when i was a teenager

q tip – manwomanboggie (van “the renaissance”, 2008)
q tip – move (van “the renaissance”, 2008)
…Before I had status and before I had a pager, you could find the abstract, listening to hip-hop, My pops used to say it reminded him of bebop,
I said ‘Well, daddy, don’t you know that things go in cycles, Way that Bobby Brown is just ampin’ like
Michael, It’s all expected, things are for the lookin’, If you got the money Quest is for the bookin’

Q Tip is – negen jaar na zijn laatste officiele album – terug. Ik was op basis van een aantal nummers die deze zomer gelekt waren bang dat hij dat beter niet had kunnen doen – maar niks is minder waar! De afgelopen week is “The Renaissance” nooit ver van mijn oren geweest met zijn mix van live baslijnen, goede gastvocalisten en catchy nummers. Luister hierboven naar het door hemzelf geproduceerde “manwomanboggie” en de beat van Jay Dee op “move” en oordeel zelf… en vergeef de beste man zijn twijfelachtige keuzes op het gebied van titels.