zondagmiddag, 7.0: modale melancholie

james clay - a double dose of soul (riverside 1960) album

“zondagmiddag” begint een mooie serie te worden! Vandaag geen lentegeluiden, maar modale jazz waar een briesje doorheen waait. Aangezien ik zelf niet muzikaal genoeg onderlegd ben om duidelijk uit te leggen wat er nu precies modaal is aan modale jazz hier een citaat uit Kirk DeGiorgio’s “Hall of fame” - een oude wegwijzer en inspiratiebron.

“The term ‘modal jazz’ - whilst not adhering strictly to the correct rules lay down by musicologists and jazz purists - has come to define a certain type of jazz record. Tracks labeled as being ‘Modal’ generally have an exotic, eastern feel and/or have an unusual time signature or are in waltz time.” (bron)

Vooral de laatste zin is een die ik volledig onderschrijf: modale jazz onderscheidt zich in mijn oren door een open karakter, vaak een waltztempo en een gevoeligheid voor oriëntaalse invloeden. Het album hierboven is een mooi voorbeeld van dit geluid: samen met Victor Feldman, Louis Hayes, Sam Jones en Gene Harris zorgt James Clay voor een fijne zondagmiddag.