Kelis heeft slobberlaarsjes

kelis – 80’s joint

De foto ziet eruit alsof ze dat niet zo leuk vindt, maar dat heeft volgensmij meer te maken met haar nieuwe album. Het is haar namelijk – in my humble opinion - weer net niet gelukt om een echt album te maken. Het is een cd, er staan nummers op, maar een geheel? Nee. En het beste nummer staat er niet op! Deze “80’s joint” is namelijk opgenomen voor het album, maar uiteindelijk op een soundtrack terechtgekomen. Van een dansfilm… en dat komt goed uit. Het is namelijk een dansvloervuller van jewelste! Kelis doet haar onderkoelde sexy ding over muziek die van Rick James zou kunnen zijn, maar met een scherp 2006-randje. It’s a hit!

summertime, versie 467c

montreal – summertime

Er bestaan volgensmij twee soorten mensen in de wereld: mensen die nooit genoeg versies van “summertime” kunnen horen, en mensen die nóóit meer een versie van “summertime” willen horen. Ik hoor bij de eerste groep.

In 1970 in Canada opgenomen onder leiding van Richie Havens, en met een broer en zus uit Quebec op zang. Het resultaat is mellow als een namiddag op strand. De mensen om je heen pakken hun spullen en gaan naar huis om te eten, maar jij bent nog niet klaar met het zand tussen je tenen en de namiddagzon. Enjoy.

een nummer om te zoenen

omar – ghana emotion

Credit where credit is due. Omar begon zijn carriére in 1990 met de hit “there’s nothing like this”, maar lijkt daarna van de muzikale radar van de meeste mensen te zijn verdwenen. Zonde. Hij heeft namelijk niet stil gezeten met albums in respectievelijk 1992, 1997, 2000 en dit jaar. Dat laatste album bevat naast “It’s So”, wat je op mijn zevende cd kan horen, nog veel meer goede nummers.

Zoals dit warme bad van rhodes-orgel, schommelende groove en voorzichtige percussie. De “ghana emotion” waar Omar het over heeft is de sociale en emotionele puurheid die voor hem terugkomt in de verhalen van zijn ouders over hun geboorteland. Gelukkig is het op een regenachtige avond in Nijmegen ook een heel mooi nummer.